George Tabori (György Tabori)
Urodził się w Budapeszcie 24 maja 1914 r., dokładnie na miesiąc przed strzałami w Sarajewie, które obaliły cały dotychczasowy porządek na kontynencie europejskim i były początkiem pierwszej wojny światowej.

Dzieciństwo i młodość
Urodził się jako drugi syn Corneliusa Taboriego (1879-1944) oraz jego żony, Elsy (1889-1963), w Budapeszcie, w domu przy Josephstrasse 16.

„W rodzinie było wielu piszących – powiedział w wywiadzie - dwie ciocie, wuj, mój ojciec, mój brat…”.

Ojciec, Cornelius Tabori, i brat, Pal Tabori, figurują w wydawanych współcześnie leksykonach literatury węgierskiej.
Postać ojca, prawnika, lewicowego dziennikarza, pisarza i badacza, historyka z zamiłowania, członka organizacji Krąg Galileo,
zamordowanego w 1944 r. w Auschwitz, wielokrotnie powraca na kartach twórczości George’a Taboriego.

Szczególnie wyraziście w Kanibalach i w Jubileuszu, sztuce, którą wystawił w Bochum w pięćdziesiątą rocznicę objęcia władzy przez Hitlera.

Matka, Elsa, była córką austriackiego lekarza zdrojowego, co spowodowało, że Tabori dorastał w kulturze dwóch języków. Poświęcił jej sztukę z 1979 r. – Courage mojej matki, opisując niewiarygodny wręcz zbieg okoliczności, dzięki któremu udało jej się ujść z rąk hitlerowskich prześladowców.

Starszy o sześć lat brat, Pal (zwany Paulem), awangardowy poeta, tłumacz z niemieckiego i angielskiego, historyk, był wzorem dla George'a i niezwykle mu imponował. Studiował w Niemczech, pisał i publikował, był hospitantem u Piscatora. Przywoził wiadomości o impresjonistach i zachwycał się twórczością Brechta. Pod jego wpływem George zaczął się uczyć angielskiego, który następnie szlifował pod okiem kuzyna z Ameryki, który jako skrzypek doskonalił swoje umiejętności w budapeszteńskiej Akademii Muzycznej.

info@tabori.pl