W 1936 roku wyemigrował do Londynu, do swojego starszego brata Paula, gdzie podobnie jak jego ojciec, podjął wreszcie pracę dziennikarza i tłumacza.
W latach 1939-1941 jako korespondent zagraniczny wyjeżdżał do Sofii w Bułgarii oraz do Istambułu w Turcji. Później Tabori wspominał będzie ten czas jako jeden z najszczęśliwszych epizodów w życiu, mając jednak poczucie winy.
Andreas Müry tak opisywał ten czas: „Zaczął od powieściopisarstwa, potem był oficerem wywiadu brytyjskiego w Palestynie…”.
Sam Tabori utrzymywał, że w wieku lat dwudziestu, opierając się na swojej młodzieńczej prozie, napisał pierwszą sztukę i już zanosiło się na jej wystawienie, ale sytuacja na krótko przed Anschlussem była tak napięta, że plan ten upadł. Sztuka ta, podobnie jak i druga z tamtego okresu, zaginęła.

Druga wojna światowa
Podczas drugiej wojny światowej, w 1941 roku, Tabori otrzymał obywatelstwo brytyjskie.
Od tego czasu, do roku 1943, pracował jako korespondent wojenny, równocześnie będąc oficerem służb wywiadowczych armii brytyjskiej na Bliskim Wschodzie.
W tym celu musiał upozorować w Istambule śmierć samobójczą, pisząc również list pożegnalny. Następnie przyjął pseudonim: pierwszy podporucznik George Turner.
Z Istambułu kontaktował się telefonicznie z rodzicami, prosząc, aby opuścili Węgry. Nie udało mu się jednak namówić ich do emigracji.
Jego ojciec został zagazowany w Oświęcimiu w roku 1944, matce, dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności i wielkiemu szczęściu, udało się uniknąć deportacji i wywozu do Oświęcimia.
Również bratu, Paulowi, udało się uniknąć prześladowań; jako pisarz osiadły w Wielkiej Brytanii kierował w brytyjskim PEN Klubie działem pisarzy emigracyjnych.
Zmarł w latach sześćdziesiątych w Londynie Kensington na zawał serca.

W roku 1943 George Tabori powrócił do Londynu, gdzie pozostał do roku 1947, pracując w BBC jako tłumacz i dziennikarz. W okresie tym powstała jego pierwsza powieść Beneath the stone.

info@tabori.pl